LHR flight

posted on 18 Jan 2010 03:50 by sweetsilent-live in Life

 

ไปลอนดอนคราวนี้...

อืมมม...เหงาได้ใจจริงๆ

ไปคนเดียว ทำอะไรคนเดียวตลอด...

บินมาสามเดือนไปไหนมาไหนมีคนไปด้วยหมด คราวนี้เพื่อนไม่ว่าง พี่ไม่ว่าง น้องไม่ว่าง ลูกเรือก็ไม่น่าสนใจได้อีก เลยตัดสินใจลุยลอนดอนคนเดียวดีกว่าเรา...

จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้แย่อะไรเท่าไหร่หรอกนะ ตอนแรกก็แอบกลัวว่าจะหลงมากมาย แต่สุดท้ายก็ไม่หลงเลยแหะ แสดงว่าsense of directionมีการพัฒนา อันนี้ต้องขอบคุณญี่ปุ่นที่วางรากฐานระบบรถไฟให้เราเป็นอย่างดี หุหุ

แต่ก็นะ ฝนตกได้อีก เดี๋ยวตกเดี๋ยวหยุดอยู่ได้ หลังๆเริ่มเซ็ง เพราะกระเป๋าหนัก เป็นคนไม่ชอบขนอะไรไปเยอะนะ ชอบให้ตัวเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนแรกกะว่าจะหอบtrolleyออกไปช้อปด้วยแล้ว(ตั๊กแนะนำมา) แต่เพราะพื้นแฉะไง ก็เลยต้องหิ้วหมด อืม...แขนเกือบหลุดจากบ่า อันนี้พูดจริง กลับถึงโรงแรมเกือบเป็นลมเลย ไม่ได้ซื้อshower gel 12ขวดที่ปันฝากซื้อมาให้ด้วยนะ  กลัวไม่มีแขนทำไฟล์ทกลับโดฮาอ่ะ อาทิตย์หน้าจะมาอีกรอบ ไว้จะมาขนเพิ่มให้ละกัน

ไปคราวนี้ก็ไปหาเพื่อนแอ็ฟ แอ็ฟ...เพื่อนเก่าสมัยมัธยม ไม่เจอกันมาหกปีได้และแอ็ฟมาเรียนภาษาที่อังกฤษได้แปดเดือนและ พร้อมกับเก็บเงินไปด้วย ตอนนี้ก็ทำงานเป็นเด็กเสิร์อยู่ร้านซูชิ แต่แอ็ฟบอกว่า "แต่เก็บไม่ได้เลยว่ะเปี๊ยะ(ชื่อเล่นอีกชื่อสมัยเด็ก) ช้อปเยอะเกิน" อืมมม...คล้ายกับเรารึป่าว หุหุ ทะแม่งๆ แอ็ฟบอกมีเรื่องอยากเม้าท์มากมาย เกริ่นแนวลบๆเซ็งๆมาให้ฟังและ แบบไม่ชอบอังกฤษไรเงี้ย อาทิตย์หน้ามาใหม่ เตรียมเรื่องไว้เม้าท์เลยละกัน จะรอรับฟัง จริงๆแล้วเราเข้าใจเพื่อนอ่ะนะ ไม่มีที่ไหนเหมือนกับบ้านเราจริงๆ

กินข้าวเสร็จ(แอ็ฟลดแลกแจกกระหน่ำมากมาย จริงๆแล้วมันสิบกว่าปอนด์ได้ ก้คิดเราแค่สาม ขอบใจๆ หุหุ) เราก็ไปเดินช้อปคนเดียวอยู่ที่Oxford Street ก็ดินๆไปเรื่ย เข้าร้านนุ้นออกร้านนี้ จนมาเจอZara(สักกะที!หามาตั้งนานและ) ก็ได้เสื้อมาตัว จากนั้นก็พอและขี้กียจเดินและ ฝนเริ่มตกหนัก ก็เลยไปHarrodsดีกว่า พอขึ้นมาจากสถานีรถไฟ ก็ดันไปเจอ Uniqlo ร้านโปรดจากญี่ปุ่นใกล้ๆกะHarrodsก็เลยแวะเข้าไปดู ได้กางเกงยีนส์มาตัว คือยีนส์ตัวโปรดที่ใส่อยู่ทุกวันก็ของUniqloนี่แหละ แต่ใส่มันจนซีดและ ขอตัวหใม่หน่อยนะสักตัวเหอะ เออ...ตอนที่ซื้อ หึหึ แอบเลว เราก็นะ...ขอต่อบ้างอะไรบ้าง ก็ถามเค้แนวแซวเล่นๆ ไม่มีลดราคาบ้างเลยหรอค่ะ พอดีพี่คนไทยทำงานอยู่ที่ร้านนี้พอดี พี่เค้าก็บอกว่า"ไม่มีเลยอ่ะน้อง แต่ถ้าเกิดมีstudent IDก็ลดได้10%นะ" อนุสราก็เปิดกระเป๋าใหญ่เลย แล้วก็หยิบบัตรประชาชนกาต้าร์ให้เค้าดู คือmanagerร้านดันยืนอยู่ข้างๆพี่คนไทยไง managerมันก็จ้องๆมองๆเราอยู่ เค้าก็ถามว่าอันนี้คืออะไร อ่านไม่ออก เพราะมันเป็นภาษาอารบิก เราก็อ๋อๆ เป็นstudent ID cardนี่แหละ ฮ่าๆ เสร็จเรา ได้มาและ กางเกงยีนส์10%off ซื้อเสร็จก็รีบเผ่นเข้าห้างเลย เดี๋ยวเค้าเปลี่ยนใจตามมาทัน เข้าไปในห้างก็ของลดมากมาย ลอนดอนเดือนมกรานี่ลดกันกระหน่าจริงๆ แต่ก็นะ...ยังแอบแพงอยู่แหละ ก็ได้ของกินติดไม้ติดมือมาหน่อย แล้วก็ต้องรีบกลับเพราะจะมืดและ เพราะยังต้องไปซื้อของที่่Mark&Spencerด้วย ขากลับก่อนถึงโรงแรมก็เลยแวะที่Hammersmithก็ซื้อๆๆเลือกๆๆกระจุยเลย พอซื้อเสร็จระหว่างกำลังเดินไปที่สถานีรถไฟ เหลือบไปเห็นBenettonลดราคา จนได้เลยตรู หุ่นมันใส่สวยอ่ะ และก็คิดไปว่าเราน่าจะใส่แล้วสวยบ้าง(มโนไปเอง) เดินเข้าไปลอง ลอง แล้วก็ลองอีกรอบ เอาไม่เอา สุดท้ายก็เอาจนได้ ได้โค้ตม่วงตัวยาวเพิ่มมาตัว ซื้อเสร็จเกือบจะเป็นลมไปเลย ของเยอะมาก แขนจะหลุด เหนื่อยก็เหนื่อย ท้องก็ร้อง เลยแวะเข้าร้านเครป Crepe Affairเจ้าเดิมทีเคยมากินครั้งแรกที่มาลอนดอนตอนนู้นเพิ่มพลังนิดหน่อย ไปต่อไม่ไหวจริงๆ เครปเค้ายังคงอร่อยเหมือนเดิม กินเสร็จก็รีบกลับ เพราะกลัวจะมองไปเจอของดี แล้วต้องซื้อกลับมาอีก

กว่าจะกลับมาถึงโรงแรมก็ทุ่มนึงได้ ออกไปตั้งแต่เก้าโมงครึ่ง เฮ้อ...กลับมาก็ต้องมานั่งทับ กระโดดทับกระเป๋าอีก เพราะมันปิดไม่ลงจริงๆ(นี่ขนาดไปซื้อใบใหญ่กว่าที่บริษัทซื้อมาให้แล้วนะ) กรรมมากอนุสรา

ไฟล์ทขากลับก็กะจะชิวๆสักหน่อย เพราะผู้โดยฯน้อยมากมาย 25 คนถ้วน(capacityจริงๆแล้วมัน 305) ดันโดนเป็นgalleyอีก กรรมอีกอะไรอีก ก็นะ...คนอื่นเค้าก็ชิวกันซิ แต่เราก็ทำงานงกๆๆเตรียมcart topอยู่คนเดียว ลูกเรือก็เหมือนจะช่วยอยู่แหละ แต่เราจะรอให้เค้ามาช่วยเราตลอดไม่ได้ ก็ต้องทำด้วยตัวเองหมด ยุ่งๆก็ดีอยู่แหละ จะได้ไม่เบื่อ เวลาก็ผ่านไปเร็วจริงๆ มารู้อีกทีนั่งอยู่บ้านและ หุหุ

วันนี้อัพเยอะและเนอะ ไว้จะมาอัพอีกละกันมีเรื่องอะไรให้เขียนเต็มไปหมดเลยช่วงนี้ แต่เขียนหมดคงตายอ่ะ เยอะเกินและ ไม่ต้องทำอะไรกันพอดี วันนี้...ราตรีสวัสดิ์นะทุกคน ขอบคุณที่มาอ่านกัน จุ๊บๆ :)

 

edit @ 18 Jan 2010 04:31:50 by AnuSara

Comment

Comment:

Tweet